5.1 Kısa tarihçe
Şekil 5.1.1 Daphne Koller’in TED Konuşması (2012)
Bu Youtube videosunu izlemek için görselin üzerine tıklayın. Bu videoya cevap niteliğindeki konuşmayı dinlemek için bakınız: ‘Coursera tarzı KAÇD’lerdeki yanlışlar ve doğrular .
KAÇD terimi, Kanada’daki Manitoba Üniversitesi tarafından verilen bir ders için ilk defa 2008 senesinde kullanılmıştır. George Siemens, Stephen Downes ve Dave Cormier tarafından tasarlanan bu kredisiz dersin adı, Bağlantıcılık ve Bağlayıcı Bilgi (CK08) idi. Dersi üniversiteye kayıtlı olan ve öğrenim ücreti ödeyen 27 öğrenci aldı. Bu öğrencilere çevrim içi ders ücretsiz olarak teklif edildi. Eğitmenleri şaşırtarak dersin ücretsiz kısmına 2.200 öğrenci kaydoldu. Downes bu dersi ve bunu takip eden benzer dersleri, tasarımları nedeniyle Bağlantıcı KAÇD veya kısaca bKAÇD olarak sınıflandırdı (Downes, 2012).
2011 yılının güz döneminde, Stanford Üniversitesi’nden iki bilgisayar bilimleri profesörü `Yapay Zekâya Giriş’ konusunda bir KAÇD başlattılar. Sebastian Thrun ve Peter Norvig’in dersine 160.000’in üzerinde kişi kaydoldu. Bunun hemen ardından, Standford öğretim üyelerinden Andrew Ng ve Daphne Koller tarafından yine bilgisayar bilimleri alanında iki KAÇD daha açıldı. Daha sonra Thrun Udacity’i, Ng ve Koller de Coursera ’yı kurdular. Bu oluşumlar, özel olarak geliştirdikleri kendi yazılımlarını kullanarak kitlesel düzeyde katılımın mümkün olduğu bir öğretim platformu sağlayan, kâr amacı gütmeyen kuruluşlardı. Udacity ve Coursera, önde gelen diğer üniversitelerle ortaklıklar kurdular. Ortaklıkta yer almak isteyen üniversiteler, belli bir ücret karşılığında kendi KAÇD’lerini bu platformlar üzerinde sunabiliyorlardı. 2013’de yönünü değiştiren Udacity, artık daha çok mesleki ve kurumsal eğitim pazarına yönelmiş durumdadır.
Massachusettes Teknoloji Enstitüsü (MIT) ve Harvard Üniversitesi’nin Mart 2012’de KAÇD’ler için oluşturduğu edX isimli açık kaynak kodlu platform, çevrim içi kayıt ve öğretim amaçlı da kullanılmaktadır. edX, kurslarına ev sahipliği yapmak için doğrudan ücret ödemeden KAÇD’leri sunmak amacıyla önde gelen üniversitelerle ortaklıklar geliştirmiştir ancak bazıları edX’te ortak olmak için ödeme yapmış olabilir. KAÇD’ler için başka platformlar da geliştirilmiştir: İngiltere’nin Açık Üniversitesi’nin geliştirdiği FutureLearn gibi… Bu platformlar üzerinde verilen KAÇD’lerin büyük çoğunluğu temelde ders anlatım videoları ve bilgisayarlı optik okuyucu bazlı değerlendirme testlerine dayalı olduğundan Downes bunları Bağlantıcı KAÇD’lerden ayırmış ve Genişletilmiş KAÇD ya da kısaca gKAÇD olarak sınıflandırmıştır.
Mart 2019’da, dünya genelinde 900 üniversitenin 11.000’den fazla KAÇD kursu bulunmaktadır ve bu kursların 100 milyonun üzerinde kayıtlı kursiyeri mevcuttur (Shah ve Pickard, 2019 ).<dilim 401 2017-2018’deki büyük değişim, KAÇD tabanlı derecelere geçiş oldu, 2017’de ve 2018’de 15 derece açıklayan yedi üniversite,ve 30 üniversite daha katıldı ve 45’ten fazla program açıldı. (Johnson, 2019).
Tam derecelere ek olarak EdX ve Coursera, her biri kendi markalarına sahip çoklu mikro-kimlik bilgileri sunar. Genel olarak 2018’in sonunda 630 mikro akreditasyon bilgisi vardı ancak yeni kimlik bilgilerinin çoğu yalnızca iki akreditasyon bilgisinden, Coursera uzmanlığı ve edX profesyonel sertifikasından geliyordu (Johnson, 2019 ).
Kaynakça
Downes, S. (2012) Massively Open Online Courses are here to stay, Stephen’s Web, July 20
Johnson, S. (2019) Much ado about MOOCs: Where are we in the evolution of MOOCs? Edsurge On Air, 26 February
Shah, D. and Pickard. L. (2019) Massive list of MOOC providers around the world, Class Central, 30 July